یا ابصرالناظرین

 

 

نگاه را که همه می کنند.

اما یکی نگاه میکند و می فهمد چه می بیند یکی نه .

مگر نبود آن همسایه ای که صورتش را با سیلی سرخ نگه داشته بود و آه در بساط نداشت ؟

همه می گفتند ماشاء الله وضعش خوبست .

کسی خبر نداشت ، دستشان تنگ است و سفره اشان بی نان .

نگاه ما انگار نگاه نابینا ، چیزی نمی بینیم.

می بینیم اما نمی فهمیم

آنکه می بیند و می فهمد و آنکه نگاهش نگاه بینا است ،

آنکه این نگاه بینایش را به ما دوخته تویی .

آنکه نگاه می کند و پنهانی های ما را ،

نهفته های ما را ، نگفته های ما را می بیند تویی .

ای صاحب نافذترین نگاه عالم ،

  ببینمان .

ای که هیچ چیز از نگاهت پنهان نمی ماند ،

ببینمان

ببین که صدایت می زنیم ، یا 1 ،